Jeden z ludzi obdarzonych zaufaniem i kapitałem, zmarnował szansę. Leniwy i lękliwy. Mówi do swego pana: Bojąc się, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Bojaźń i lenistwo nie są dobrymi doradcami. Ale popatrzmy wokół siebie, a pewnie i na samych siebie. Jak często właśnie lenistwo i lęk pozbawiają nas szans na pomnożenie dobra w sobie i wokół siebie. Od lat patrzę choćby na młodych ludzi, którzy mają szanse zdobyć dobre wykształcenie, kwalifikacje, miejsce w życiu. Widzę tych, którzy niewiele mając w sensie materialnym, bo rodzicom się nie przelewa, potrafili podjąć wyzwanie, dali sobie radę i z nauką, ale i ze zdobyciem środków na studia. Ale widzę też takich, którzy mając większe możliwości, utknęli właściwie na niczym. Jedni z obawy, inni z lenistwa, a niektórzy z obu powodów. Jakoś przez życie przejdą, ale to oni należą do tych, co to zakopali talent, czyli zmarnowali życiowy kapitał. Poradzą sobie, ale niewiele zdziałają, by świat był inny i lepszy. Leniwi i lękliwi… Proszę! Nie obrażajcie się! To wniosek z odczytanej dziś ewangelii. Życie trwa dalej. Każdej chwili można się poderwać, zakopany kapitał z ziemi wydobyć i zacząć go pomnażać. Takich ludzi też znam! Ich życie nabierało przyspieszenia i nadrabiali stracone lata.
Nie śpijmy przeto – napomina nas apostoł, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi! Bo „nadzieja zawieść nie może” (Rz 5,5).
33 niedziela zwykła – rok A 15.11. 2026
Wasz proboszcz O. Andrzej Mikołajczyk O. Carm.
