W dzisiejszej opowieści Jezusa o 10 pannach akcent nie tyle pada na „czuwanie”, bowiem przecież wszystkie panny zasnęły zmorzone. Na pierwszy plan wysuwa się idea „bycia gotowym”. A to coś więcej niż czuwanie. Innymi słowy, Jezus chce powiedzieć swoim słuchaczom, że nadzieja uczty weselnej jest właściwa i prawdziwa. Co więcej, jest to prawda, która wypełnia sensem wszystkie inne. Oczywiście Jezus nie określił precyzyjnie daty, kiedy to nastąpi. Naszym problemem jest wytrwać w tej kondycji, wypełnić sensem oczekiwanie. A to oznacza, że chrześcijanin przeżywając ten czas winien posiadać gorące serca pełne nadziei i głowę wielkiego realisty. Odkrywamy geniusz narratorski Jezusa, bowiem właśnie zaślubiny są obrazem takiego spotkania: myśli i sentymentu, ideału i rzeczywistości, nadziei i wypełnienia, obowiązku i upodobania. Panny z dzisiejszej ewangelii niekoniecznie musimy nazywać głupimi. Wszystkie idą na spotkanie pana młodego, wszystkie mają lampy, ale nie wszystkie wzięły ze sobą dodatkową ilość oliwy. W tym przejawia się mądrość, która jest kluczem do właściwego przeżycia tego czasu oczekiwania, aby rozbudzać i podtrzymywać nadzieję, która nie jest bajeczką dla grzecznych dzieci, ale równocześnie być gotowym na coś, co nieprzewidziane, na ewentualność, na spóźnienie pana młodego!
Wiara w wieczne trwanie życia nie jest więc tanią pociechą dla zrozpaczonych. Wiara w życie wieczne jest pełnym nadziei i radości stawianiem sobie najwyższych wymagań.
32 niedziela zwykła 8.11.2026
Wasz proboszcz O. Andrzej Mikołajczyk O. Carm.
